Even bijtanken...
      terug naar huis
      reageer publiek of reageer naar de schrijver
      Archief tankbeurten
      Zwangerschapstest

      Het zal je maar gebeuren.

      Dat een engel je persoonlijk komt vertellen dat je zwanger zult worden.
      En het zal je maar gebeuren, dat het ongeboren kind van je nicht jou vertelt dat je inderdaad zwanger bent! Want zo ging het met Maria.

      Direct na het gesprek met de engel Gabriel ging ze op reis naar Elisabeth. Elisabeth was zelf ongeveer zes maanden zwanger van Johannes. En toen Maria het huis binnenstapte sprong het ongeboren kindje van Elisabeth op. En daar uit concludeerden de vrouwen: Maria is zwanger.

      En dan breekt de lofzang van Maria los:
      Dat God zo geweldig voor haar, Maria is.

      Maar vooral dat God gaat ingrijpen. En ze heeft het dan helemaal niet over het kleine kindje, maar over de grote daden van God. En dat God de zaak op zijn kop zet:

        “Heersers stoot hij van de troon
        En geringen geeft hij aanzien.
        Wie honger heeft geeft hij aanzien,
        Maar rijken stuurt hij weg met lege handen.”


      Ze komt er natuurlijk op, doordat ze dit zelf aan den lijve ondervindt: zij, een gewoon meisje uit Nazareth mag de moeder worden van de zoon van God. En als God het zo aanpakt, dan zijn er grote veranderingen op til. Als inderdaad de onderlaag boven komt dan gaat heel de wereld er anders uitzien.

      Want de nood van de wereld zit niet in koningschap of macht, maar in de manier waarop het uitgeoefend wordt: in de tijd van Maria – en nog steeds – waren er machtigen tegenover de geringen en hongerigen tegenover de rijken. En volken die onderdrukt worden door de onderdrukkers.

      Met de geboorte van dit kind gaat dat totaal anders worden:
      Daarvan is Maria overtuigd.

      Maria, een gewoon meisje uit Nazareth mag de moeder worden van de zoon van God.
      En als God het zo aanpakt, dan zijn er grote veranderingen op til.

      En dat is heel bijzonder. Want degene die dat moet doen, is amper ontvangen, en moet nog ca. negen maanden groeien, en dan nog geboren worden… Maar Maria ziet het al helemaal gebeuren.

      Ze is er helemaal lyrisch over, ze jubelt het uit.

      Nu kunnen wij – ca. 2000 jaar later – hier vrij cynisch over doen.
      Sowieso natuurlijk over de maagdelijke geboorte: wie gelooft daar nu nog in?

      Dat kan niet anders zijn dan een literaire vondst van Lukas, die toch aan de geboorte van Jezus een bijzonder tintje moest geven. En we hebben nog meer reden voor cynisme: want zoveel is er niet veranderd, toch?
      Macht leidt nog altijd tot machtsmisbruik en machtsmisbruik leidt nog altijd tot diepe verschillen: tussen machtig en gericht, tussen rijk en arm, tussen geëerd en niet-in-tel.

      Tja. Cynisme is natuurlijk altijd makkelijk. En het is nooit moeilijk om van wonderen te zeggen, dat ze niet kunnen. Maar voordat we Maria afserveren als iemand met een iets te grote fantasie zouden we ook naar haar kunnen kijken als een symbool van alle mensen, die het van God verwachten.

      Daar staat Maria, vol verwachting van de grote daden die gaan gebeuren. En haar geestesoog ziet een totaal andere wereld.
      En dat visioen brengt haar tot zingen en tot lof aan God.
      Dat visioen maakt dat ze totaal anders tegen de wereld aankijkt.
      En dat ze nieuwe mogelijkheden ziet.
      En daar zelf al naar gaat leven.

      Dat zouden wij ook kunnen doen: onze macht en mogelijkheden gebruiken om de geringen groot te maken, de hongerigen te voeden, en zij die niet in tel zijn, op de eerste plaats te zetten.

      Dat is immers het Koninkrijk van God.

      Dat is begonnen toen God het gewone meisje Maria op de eerste plaats zette en dat zal voltooid worden als koning Jezus op de allerhoogste plaats zit. Tot die tijd worden wij uitgenodigd om met de ogen van Maria te kijken: zij ziet een visioen van de grote daden van God,
      En dat brengt haar tot zingen.

      Advent 2005

      J. Kiers