Take 5 Archief

Wat spreekt mensen nou zo aan in kerst?

Het kerstverhaal geeft er nauwelijks aanleiding toe. Er worden meer woorden besteed aan de volkstelling, dan aan de bevalling:

- ze baarde haar kind, wikkelde het in doeken
en legde het in een kribbe, omdat er geen plaats was in de herberg -

That’s all. Dat zijn 22 woorden. En toch… moet je kijken wat mensen niet allemaal doen met de kerst. Wij zelf ook. Probeer maar eens met de Pasen, of met koninginnedag zo’n maaltijd voor elkaar te krijgen. Dat gaat je gewoon niet lukken.

Er zit dus iets wonderlijks aan de kerst.
Geen feest wordt zo groots gevierd.
Wat zou dat zijn?

Ik weet het niet.

Ik weet wel, dat ik het zelf van jongs af aan een heel vreemd feest heb gevonden. Ik vond het wel knus, daar niet van. Maar om nou een kerstboom in je huis te zetten? En wat dat nou met het kindje Jezus te maken had? Bij ons thuis heerste er ook vaak wel een soort spanning: het moest vooral gezellig zijn of zo. Meestal was er wel even een botsing of een ruzie, juist met de kerst. Want, ja, dan moet alles gewoon goed gaan.

Zelf leefde ik vaak in apart soort spanning: altijd het gevoel gehad van: wanneer gaat het feest nou beginnen. En dan opeens, dan was het alweer voorbij. Dat liet me vaak wat in vervreemding achter: was dat nou kerstfeest vieren?

Als je iets viert, dan moet je toch blij zijn met iets,
Dan moet er toch ook iets te vieren zijn?
Ik wist natuurlijk van het kindje Jezus en zo…
Maar om daar nou zo’n spektakel van te maken…
Ik begreep er eigenlijk niets van.

Ondertussen ben ik natuurlijk wel een stapje verder. Ondertussen snap ik heel goed dat heel veel mensen helemaal niet zo bewust met al dit soort dingen bezig zijn: Kerst is gewoon een gezellige tijd. Lekker eten in een rooie jurk of met een rooie stropdas. Ik weet ook dat dat voor mij gewoon te weinig is. En eigenlijk is alleen sfeer voor heel veel mensen te weinig. Het moet ook ergens over gaan. En eigenlijk gaat het kerstverhaal over heel veel, al zijn het maar een paar zinnetjes.

Het gaat over geboorte van nieuw leven.
Het is het feest van de familie: een vader, een moeder, een kindje.
Het is het feest van de dieren, want de os en de ezel doen ook altijd mee.
Het is feest van de achtergestelden, want het koningskind werd geboren in de stal.
Het is feest van de achtersten vooraan, want de herders mogen het eerst feliciteren.
Het is feest van dat het toch allemaal weer goed komt, want Jezus werd in Bethlehem geboren en dat was precies Gods bedoeling.
Maar met al deze dingen heb je voor mijn gevoel het belangrijkste nog niet gezegd.

Voor mij is het kerstfeest, het feest dat God ‘ja’zegt tegen mensen.
Christenen geloven immers, dat God in Jezus mens geworden is.
Voor mij is het het feest, dat God ‘ja’zegt tegen onze menselijke beperkingen en zwakheden: God zelf werd een baby’tje, dat volkomen afhankelijk was van zijn moeder en vader.
Voor mij is het het feest, dat God niet vanuit de hemel ons blijft beoordelen, in alles wat we goed of slecht doen, maar dat hijzelf komt ervaren hoe dat nou is: mens zijn. Moe zijn, honger hebben, alleen zijn, hoe is dat nou om te slapen, om te eten, om mensen om je heen te hebben?
Om liefde te kennen, om gehaat te worden, om geboren te worden, om te sterven?
Hoe is het om als mens te leven...

Kerst is voor mij het feest, dat God niet vanuit de hemel, van een afstand ons komt vertellen hoe het moet. Maar dat God zelf mens geworden is. God is neergedaald naar de aardse werkelijkheid. Daarom hoef ik me niet meer op te werken, naar een niveau wat ik toch nooit kan halen.
Ik hoef me niet op te poetsen, ik mag zijn wie ik ben.
En ik hoef niemand te verbeteren: ik mag de anderen aanvaarden zoals ze zijn.
Voor mij is dat Kerst: dat God ieder mens aanvaard, zoals hij of zij is.
En dat wij ook zo mogen doen.
Dat is elk jaar wel een feestje waard.